akabinde, neşid el tahrir!!!

cezayirliler yukarıdaki marşı haykırıyorlar yine banliyölerde, varoşlara yayılıyorlar, sokaklara bir anlam katıyorlar, frenk anlamsızlığıyla biçimlendirilmiş memleketlerini futbolla ferahlatıyorlar.
***
geniş bir anlamı var futbolun, dünyadaki tüm maçları izlesek de anlayamayacağımız, tüm stadlarda sürtsek, tüm deplasmanlara gitsek, tüm futbol filmlerini izlesek, tüm kıytırık futbol tezlerini okusakta anlayamayacağımız bir anlamı var.
***
bu anlama dahil her takımı seviyoruz, cezayir'i seviyoruz, yalnız soykırıma uğradığı için değil, yalnız denize nazır sıcak akdeniz insanı bıdı bıdı geyiğini hatırlattığı için değil, ezilipte tekrar demir gibi büyüyen bi'şiyler var bu ülkede, üstünde yaşadığımız memleket gibi.
***
cezayir yoluna devam ediyor, cezayir lumumba'nın, nkrumah'ın kıtasında kendi tarihi yazmak isteyen, self determineyşın hadisesini futbola uygular biçimde dümdüz ilerliyor
***
ilginci cezayir milli takımında bunun farkında olan var mıdır bunu da bilmiyoruz, burada futbol romantikliği, hatta yavşaklığı yapıyoruz diyebiliriz, keşke cezayir yendi, oh anasını satıyım diye yazsaydım bu postu, cezayirli bir kişi girip okusaydı, gülseydi, bitseydi.