Elli defa demişizdir burada, bu Galatasaray acayip bi'şey, Allah herkese, yani gönlü sarı-kırmızıya kaymayanlara bile en azından bi günlük, bi gecelik Galatasaraylılık nasip etsin. Bi kerecik, yani yaşasınlar bir, hiç başarıyla, uefa kupasıyla, süper kupayla alakalı şeyler söylemiyorum, başarı değil, böyle yaşanan bir şey, bir bütün olarak Galatasaray'dan bahsediyorum.
Zapata var ya öyle bi gol yedi ki maçı o dakikadan sonra izlemedim, yaklaşık bir saat önce kızların fener'i 10 sayı farkla yenip ikincilik koltuğuna atarak liderliğe uzandığı maçın haberini alıyosun, sonra tak Zapata. böyle bunların da dışında üsküdarda yürürken, gülerken falan hep aklının bi yanında Galatasaray, kombinem cüzdanda, yoklarım ara sıra, imkan olsa da bi deplasmana gitsek, ulan şu kızların basketbol maçına da gitmek lazım falan'lar, filan'lar, aralıksız kafada döner yani, bi'şey anlatılır o anda, yoldan bi kız geçer, ama Galatasaray sabit, bu anlarla uğraşmaz kafamdaki Galatasaray, bu anların direk içinde yaşayan bi'şey o çünkü, varsın gaziayıntap'a yenilmiş olalım, 10. olalım, falan filan, nası fener'e koduk ama derim, Galatasaray'ı düşünür, bloga yazı yazar, sonra eskilerden vidyolar izleriz.
